ભરૂચ ના કોઠીરોડ વિસ્તારમાં આવેલ માં જગદંબા ના મંદિરે આજે પણ શેરી ગરબા માત્ર મનોરંજન નથી પરંતુ માતાજીની આરાધનાનું મુખ્ય માધ્યમ છે. આજે પણ ચપ્પલ પહેર્યા વગર (અનન્ય શ્રદ્ધા સાથે) પ્રાચીન ગરબા, છંદ અને સ્તુતિઓ ગવાય છે. જ્યાં આજે પણ મોંઢેથી ગવાતા તાલીઓના તાલ પર પારંપરિક ગરબા રમવાની પરંપરા અકબંધ છે.
ગુજરાતની મૂળ સંસ્કૃતિ અને ભક્તિનું પ્રતીક એવા શેરી ગરબા આજે પણ જીવંત છે. આજના આધુનિક સમયમાં જ્યાં મોટા કમર્શિયલ ક્લબો, મોંઘા પાસ અને કાન ફાડી નાખતા ડીજે (DJ) સાઉન્ડ સિસ્ટમનો ક્રેઝ વધ્યો છે, તેની વચ્ચે પણ ગુજરાતની પોળો, ગલીઓ અને સોસાયટીઓમાં પારંપરિક શેરી ગરબાની રોનક અને તેનો અસલી આત્મા અકબંધ જોવા મળે છે.આજના સમયમાં કમર્શિયલ ગરબામાં જવા માટે હજારો રૂપિયાના પાસ ખરીદવા પડે છે. જ્યારે શેરી ગરબા એ દરેક વર્ગ માટે ખુલ્લા છે. અહીં કોઈ દેખાડો કે ચળકાટ નથી હોતો, પરંતુ સોસાયટી કે મહોલ્લાના લોકો સાથે મળીને ગરબા ગાય છે, જેનાથી ઉત્સવનો ખરો અને પવિત્ર આનંદ મળે છે.
એક સમય એવો હતો જ્યારે યુવાનો માત્ર કમર્શિયલ ગરબા તરફ વળ્યા હતા, પરંતુ હવે નવી પેઢી (Gen Z) પણ પોતાની સંસ્કૃતિ અને મૂળ તરફ પાછી વળી રહી છે. આજના યુવાનો અસલી ‘શેરી ગરબા કલ્ચર’નો અનુભવ કરવા અને પ્રાચીન સ્ટેપ્સ (જેમ કે દોઢીયું, હીંચ, અને ત્રણ તાલી) શીખવામાં વધુ રસ દાખવી રહ્યા છે.
ગુજરાતના ગરબાને UNESCO દ્વારા વિશ્વના ‘અમૂર્ત સાંસ્કૃતિક વારસા’ (Intangible Cultural Heritage) માં સ્થાન મળ્યું છે. આ ગૌરવ શેરી ગરબાની પવિત્રતા અને સદીઓ જૂની પરંપરાને કારણે જ શક્ય બન્યું છે. સમય ગમે તેટલો બદલાય, પણ શેરી ગરબાની માટીની સુગંધ અને માતાજી પ્રત્યેની ભક્તિ ક્યારેય ઝાંખી નહીં પડે.
